Կարմիր Բարոնը, Ֆերրարին ու սև օրն Ալպերում. Լեգենդար Շումախերի պայքարը մրցուղու վրա ու դրանից դուրս
Վերջին օրերին Միխայել Շումախերի անունը կրկին հայտնվեց լրահոսում։ Բրիտանական մամուլը՝ հղում անելով սեփական աղբյուրներին, հաղորդեց, որ «Ֆորմուլա 1»-ի յոթակի աշխարհի չեմպիոնը այլևս անկողնային հիվանդ չէ և կարող է տեղաշարժվել անվասայլակով՝ բուժքրոջ և թերապևտի օգնությամբ։ Երկրպագուների մի մասի համար սա հույսի նշույլ էր, մյուսները սա ընկալեցին որպես հերթական չափազանցված մեկնաբանություն, հատկապես, որ Շումախերի ընտանիքը տարիներ շարունակ չափազանց փակ է ու գրեթե չի անդրադառնում այս թեմային։
💸 #ֆինանսաPAN Weekly (127)
Ֆինանսական գործիքների, կրիպտոյի, բորսաների և տնտեսության կարևորագույն լուրերի ամփոփումը
Նույն պատկերն ու մոտիվը՝ Մոնեից մինչև Ուորհոլ. Ինչու են արվեստագետները վերադառնում նույն թեմային
Արվեստը սովորաբար ընկալում ենք որպես նորի ստեղծում՝ նոր գաղափար, նոր պատկեր, նոր ձև։ Բայց եթե ուշադիր ուսումնասիրենք արվեստի պատմությունը՝ կտեսնենք մեկ այլ, գրեթե հակասական օրինաչափություն։ Դարեր շարունակ արվեստագետները կրկին ու կրկին վերադարձել են նույն թեմաներին, նույն պատկերներին ու նույն մոտիվներին։ Այդ մոտիվները, կերպարներն ու առարկաները հայտնվում են տարբեր ժամանակներում, տարբեր ձեռագրերով, տարբեր աշխարհայացքներով։ Բայց հետաքրքիրն այն է, որ այդ կրկնությունը երբեք չի ընկալվել որպես երևակայության պակաս։ Ընդհակառակը՝ հենց դրա միջոցով է ձևավորվել արվեստի լեզուն։
Օսկար 2026. Մեծ հեղինակների ու հանդարտ հաղթանակների տարի
«Օսկար»-ի այս սեզոնում պատահականության զգացում գրեթե չկա: Անվանակարգերն ու դրանց շուրջ քննարկումները ձևավորում են գրեթե դասագրքային պատկեր. Ակադեմիան կրկին ընտրելու է ոչ թե թրենդերն ու աղմուկն, այլ ֆիլմեր, որոնցում զգացվում է հեղինակային ձեռքը, ներքին կարգապահությունն ու հստակ ըմբռնումը, թե ինչու է տվյալ պատմությունը ընդհանրապես պատմված:
