
Մոնտաժը կինոարվեստներից ամենաանտեսանելին է։ Երբ այն անթերի է, հանդիսատեսը դա չի էլ նկատում. տեսարանները սահուն անցնում են մեկից մյուսը, շնչառության ռիթմը համընկնում է պատկերի ռիթմին, ու թվում է` ամեն ինչ հենց այդպես էլ պետք է լինի։ Բայց հերիք է մի վայրկյան մտածես ու պարզվում է, որ այս թվացյալ բնականության հետևում ինչ-որ մեկի ձեռքն է, որը ժապավենի հարյուրավոր կտորներ միացրել է մեկ միասնական ասելիքի մեջ։ Մոնտաժողը մասնագիտություն է, ում անունը տիտրերում հազվադեպ են նկատում, բայց հենց նա է որոշում՝ ֆիլմը կապրի՞, թե՞ կմեռնի մոնտաժային սեղանին։

Ամերիկյան դատարանում միայն KGM սկզբնատառերով հայտնի երիտասարդ մի աղջիկ պատմել է իր մանկության մասին։ Ու, ցավոք, այս պատմությունը բակում ընկերների հետ խաղերի կամ էլ տանը տիկնիկներին հարդարելու մասին չէ։ Երիտասարդ աղջիկը պատմել է, թե ինչպես է 6 տարեկանում սկսել օգտվել YouTube-ից, 9 տարեկանում՝ Instagram-ից, ու թե ինչպես են արդեն 10 տարեկանում նրա կյանքում հայտնվել դեպրեսիայի, ինքնավնասման դրվագները և իրական շփումների գրեթե ամբողջական կորուստը։ Նրա խոսքով՝ սոցիալական ցանցերն ամբողջությամբ կլանել են իրեն, փոխել սեփական արտաքինի, հարաբերությունների և աշխարհի մասին իր ընկալումները։ Եվ ահա՝ դատարանը պատմական որոշում է կայացրել. Meta-ն և Google-ը մեղավոր են ճանաչվել, դրանց ստեղծած սոցցանցերը նախագծված են այնպես, որ կախվածություն են առաջացնում...

Ֆինանսական գործիքների, կրիպտոյի, բորսաների և տնտեսության կարևորագույն լուրերի ամփոփումը

Տարբեր ժամանակներում մայրությունը պատկերել են այնպես, ինչպես տվյալ դարաշրջանն է պատկերացրել կնոջ դերը՝ կյանքի սկզբնաղբյուր, տան հիմնասյուն, կամ էլ բարդ ու հակասական փորձառություն, որի մասին երկար ժամանակ պարզապես չէին խոսում։ Սա ամենաբարդ, ամենաբազմաշերտ և ամենահակասական պատկերներից է։ Ինչպիսի՞ն է մայրը, ինչ է նշանակում մայր լինելը, ինչ զգացողություններ, սպասումներ և անգամ ճնշումներ են կապված նրա հետ։ Այս ամենը երբեք նույնը չեն եղել տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Եվ արվեստը, ինչպես միշտ, այս փոփոխությունների ամենազգայուն հայելիներից մեկն է։