Կարդալիքներ PAN-ից

Երազանքի իրականացման բյուջեն. վեց բան սիրված ֆիլմերից, որոնք տրիլիոնատերը կարող է իրականություն դարձնել

Պատկերացնենք, որ Իլոն Մասկը դարձել է պատմության մեջ առաջին տրիլիոնատերը։ Կասեք` հա, բայց իրոք դարձել է, բոլորը դրա մասին են գրում։ Բայց մենք խոսում ենք ոչ թե զուտ «թղթերով» տրիլիոնատեր լինելու մասին, այլ իրականում, երբ մարդը կարող է ըստ ցանկության ցանկացած գումարի չեկ ստորագրել։ Ու պատկերացնենք, որ այդ գերՄասկը սիրում է կինո ու սովորական մարդկանց նման երազում իր սիրելի ֆիլմերից այս կամ այն բանը տեսնել իրականում։ Սակայն ի տարբերություն սովորական մարդկանց, նա ունի ռեսուրսներ, որոնցով կարող է ծածկել «տեխնիկապես հնարավոր է»-ի ու «ոչ ոք երբեք չի փորձել, որովհետև դա կարժենա փոքր երկրի բյուջեի չափ գումար»-ի միջև եղած անդունդը։

40-ամյա «Տատիկը», որ կանգնեցրեց Իսպանիայի հավաքականը. Ինչպես Կաբո Վերդեի դարպասապահը 3 օրում 13+ մլն հետևորդ հավաքեց Ինստագրամում

«40-ից հետո կյանք կա», ու սա հերթական նյարդերին ազդող մոտիվացիոն հոլովակի վերնագիր չէ։ Միայն ոչ այս անգամ։ Քանի որ այս օրերին բոլորը խոսում են ֆուտբոլից կամ քննարկում Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունը (եթե անգամ ասում եք, որ չեք դիտում այն, միևնույն է՝ քննարկողների շարքին եք դասվում), որոշեցինք մի քիչ ֆուտբոլ, մի քիչ մոտիվացիա, մի քիչ էլ բարի, մարդկային պատմություն միքսել իրար, և ստանալ «Տատիկ» մականունով հայտնի 40-ամյա դարպասապահի մասին այս պատմությունը։

Արշիլ Գորկին, ոգեշնչված հայ արվեստագետն ու 5 տարեկան երեխան. Բացառիկ հարցազրույց ցուցահանդեսի համադրողի հետ

Կարմիր արև, թիրախ, կապույտ երկնքի կամ լճի կտոր, ծիրաններ, օրորոց, գուցե երեխայի դեմք: Ի՞նչ է պատկերել Արշիլ Գորկին իր «Անվերնագիր» գծանկարում։ Հարցն, իհարկե, հռետորական է ու այս համատեքստում գուցե երկրորդական կարևորության։ Գորկու այս ստեղծագործությունը վերջապես Հայաստանում է։ Հայաստանի ազգային պատկերասրահի «Արշիլ Գորկի․ Նյու Յորք - Երևան․ Նոր ձեռքբերում» բացառիկ ցուցահանդեսը դիտելու հնարավորությունը բաց թողնել պետք չէ։ Իսկ մենք որոշել ենք զրուցել Հայաստանի ազգային պատկերասրահի ցուցահանդեսային բաժնի ղեկավար, այս ցուցահանդեսի համադրող Վիգեն Գալստյանի հետ։ Վստահեցնում ենք, որ հետաքրքիր բացահայտումներ կան թե՛ այն արվեստասերների համար, որոնք արդեն իսկ հասցրել են դիտել ցուցահանդեսը, և թե՛ բոլոր նրանց համար, որոնք միայն կարդալուց հետո կորոշեն...

Իշխանությունը խոշոր պլանով. հինգ քաղաքական ֆիլմ նրանց համար, ովքեր ուզում են խրվել դրա մեջ

Հայաստանում տեղի ունեցան խորհրդարանական ընտրություններ, որոնք հերթական անգամ ցույց տվեցին, որ քաղաքականությունը որպես պրոցես ավելի հետաքրքիր է, քան քաղաքականությունը որպես արդյունք: Սա նաև լավ առիթ է հիշելու, որ կինոն վաղուց ու մանրակրկիտ կերպով զբաղվում է նրանով, ինչով քաղաքական գործիչները զբաղվում են ամեն օր՝ իշխանությամբ, դրա մեխանիկայով,  գայթակղություններով ու դրա դիմաց վճարվող արժեքով:

37-ամյա կինը 1 տարի ձևացել է 12-ամյա երեխա, նրան որդեգրել են. Բրազիլական սերիալ՝ հնդկականի մոտիվներով

Բրազիլական սերիալի մոտիվներով քաղաքական ու հասարակական անցուդարձից կտրվելու լավ թեմա ենք բերել, բայց բրազիլական սցենարից հրաժարվել, ցավոք, չկարողացանք։ Բրազիլիայում 37-ամյա կինը մեկ տարի ապրել է որդեգրող ընտանիքում՝ ձևանալով 12 տարեկան երեխա։ Առաջարկում ենք 1-2 րոպե մարսել այս միտքը, որովհետև ամենևին էլ կատակ չենք անում, ու հետո շարունակել։

Իշխանության կոմպոզիցիան․ Ինչպես են պատմական գործիչներն արվեստի միջոցով կառուցել իրենց կերպարը

Հանրության համար առաջնորդը սոսկ անհատ չէ։ Նրա կերպարը բազմաշերտ ու բազմաթիվ տարրեր ունի՝ կեցվածքից ու կարգախոսից մինչև նրա հետ ասոցացվող գունապնակ։ Հեռուստատեսային բանավեճերից, նախընտրական հոլովակներից, ինստագրամյան reel-երից ու վիրուսային լուսանկարներից դեռ շատ առաջ տիրակալները, պետական գործիչներն ու հեղափոխականները հստակ հասկանում էին, որ առաջնորդը պետք է մարմնավորի իր գաղափարները, իշխանության իր թեզերն ու պատկերացումները։ Բանակներ առաջնորդելուց ու օրենքներ ընդունելուց շատ ավելի բարդ է ճանաչելի դառնալ մեկ ժեստի, հայացքի կամ աքսեսուարի միջոցով։ Բայց հաջողելու համար սա միշտ էլ պարտադիր պայման է եղել։ Ու սա լավ գիտեին բոլորը՝ Նապոլեոն Բոնապարտից մինչև Ստալին, Լինքոլնից մինչև Չերչիլ, Վիկտորյա թագուհուց մինչև Մուսոլինի։

Իրականության ձեղնահարկում. Backrooms, քրիփիպաստաներ ու վախի նոր անատոմիան

Երբևիցե հայտնվե՞լ եք տարածքում, որը միաժամանակ ծանոթ ու լրիվ օտար է թվում։ Դեղին պատերով երկար միջանցք, լյումինեսցենտ լամպերի տզզոց, խոնավ ու բորբոսնած հին գորգի հոտ: Ոչ մի պատուհան: Դեպի փողոց տանող ոչ մի դուռ: Ու ոչ մի մարդ: Միայն անվերջանալի սենյակներ ու զգացողություն, որ երբեք նախկինում այստեղ չեք եղել ու էլ երբեք այստեղից դուրս չեք գալու։

Մերիլին Մոնրո - 100. Ինչպես շիկահեր գեղեցկուհին սեքսուալ հեղափոխություն արեց կինոյում ու հաղթեց Հոլիվուդին

20-րդ դարի ամենաազդեցիկ, ճանաչված, տպավորիչ ու իսկապես iconic կանանցից մեկի՝ Մերիլին Մոնրոյի ծննդյան 100-ամյակն է։ Ինչպե՞ս ստացվեց, որ այս կինոաստղը հեղափոխեց էկրանային սեքսուալության պատկերացումները և էրոտիզմը ննջասենյակներից դուրս բերեց կյանք ու կինո։ Եվ ինչո՞ւ նրան կարող ենք համարել իր ժամանակաշրջանի կանանց ազատագրման ու ֆեմինիզմի խորհրդանիշը։

«Արվեստով միեղեն». Մելինե և Երվանդ Քոչարների կիսատ մնացած երկխոսությունը՝ մեկ հարկի տակ

Մեր քաղաքում արվեստասեր հանրությունը պարբերաբար հնարավորություն է ունենում ժամանակավոր ցուցադրությունների միջոցով առավել հագեցած, գունեղ ու տպավորիչ մշակութային առօրյա ունենալ։ #ՄշակութաPAN֊ն էլ որոշել է այսուհետև առավել հաճախ անդրադառնալ մշակութային այդ իրադարձություններին ու ներկայացնել հայ արվեստագետների, համադրողների, թանգարանների ու պատկերասրահների մեծածավալ աշխատանքի տարբեր դրվագներ։ Հենց այս ամենի հիմքում կանգնած մարդկանց հետ զրույցների միջոցով էլ կբացահայտենք մեր քաղաքի տարբեր, երբեմն թաքնված անկյուններում պահվող իրական արժեքները։

Խաղից կինո ու կինոյից խաղ. Երազանքներ հինգ ֆիլմի ու հինգ խաղի մասին

Համակարգչային խաղերի արևածագին արդեն որոշ խաղեր էկրանավորվում էին (ծայրահեղ անհաջող), իսկ որոշ ֆիլմեր էլ` վերածվում համակարգչային խաղերի` էլի փոփոխական հաջողությամբ։ Այսօր, երբ շատ խաղեր արդեն դժվար է տարբերել կինոյից, երբ խաղերը ավելի բարդ են ու պատմում են ավելի մեծ պատմություններ, քան կինոն, այդ պրակտիկան դեռ գոյատևում է։ Բայց ոչ միշտ են խաղային էկրանավորումները կամ ֆիլմերի խաղային ադապտացիաները հաջողվում։ Մնում է միայն երազել։