Չապրելու իրավունքը. 25-ամյա իսպանուհու ծանր կյանքն ու էվթանազիայի որոշումը
25-ամյա իսպանուհի Նոելիա Կաստիլյո Ռամոսը շուրջ երկու տարի դատական պայքարից հետո ի վերջո կարողացավ էվթանազիայի իրավունք ձեռք բերել։ Բռնաբարությունից հետո Նոելիան փորձել էր ինքնասպան լինել։ Նա ողջ էր մնացել, բայց կաթվածահար էր եղել։ Պատմում ենք այս ծանր, ցավալի, բազմաթիվ հակասական կարծիքների ու քննարկումների առիթ դարձած պատմության մանրամասները։
Վելասկեսի վրձինը, արքայական պալատն ու մի հայելի, որ «նայում է» դիտողին. Ինչպես «Լաս Մենինասը» հեղափոխեց արվեստի պատմությունը
Դիեգո Վելասկեսի՝ 1656 թվականին ստեղծած «Լաս Մենինաս» կտավը համարվում է արևմտյան արվեստի ամենանշանակալից գործերից մեկը։ Այն գտնվում է Մադրիդի Պրադո թանգարանում և վաղուց անցել է սովորական գեղանկարչության սահմանները ու դարձել մի տեսակ մտածողության տարածք։ Պատահական չէ, որ բարոկկո շրջանի նկարիչ Լուկա Ջորդանոն այն անվանել է «արվեստի աստվածային խոսք», իսկ ավելի ուշ Թոմաս Լոուրենսը գրել է, որ սա «արվեստի ճշմարիտ փիլիսոփայությունն» է։
Ֆանտոմային կադրի համախտանիշ. Յոթ օր մուլտիվերսի եզրին գտնվող կինոթատրոնում
Եթե կարդացել եք Սթիվեն Քինգի Ur վիպակը, ապա հիշում եք այն սարսափազդու վարդագույն Kindle-ը, որը սխալմամբ առաքել էին գլխավոր հերոսին: Սարքը կարողանում էր գրքեր ներբեռնել զուգահեռ իրականություններից, օրինակ` վեպեր, որոնք Հեմինգուեյը գրել էր այն բանից հետո, երբ որոշել էր ինքնասպան չլինել, կամ էլ Շեքսպիրի անհայտ պիեսները:
Փակված գրախանութի ձեռագրերը՝ Հայաստանում. Հայկական մշակույթի մի ամբողջ շերտ փարիզյան հասցե ուներ
Հրանտ Սամուելյանի հիմնադրած Արևելյան գրախանութի հավաքածուից մի շարք հազվագյուտ գրքեր և ձեռագրեր վերջերս նոր կյանք ստացան: Դրանք ձեռք բերվեցին աճուրդում և փոխանցվեցին «Կերոն» զարգացման հիմնադրամին՝ ապահովելով նմուշների հետագա պահպանությունն ու ուսումնասիրման հնարավորությունը։ Այս իրադարձությունը հրաշալի առիթ էր վերհիշելու մշակութային այս հաստատության պատմության մասին, որը տասնամյակներ շարունակ եղել է հայկական մտավորական կյանքի կարևոր կետերից մեկը Փարիզում և դրանից դուրս։
Դոկտոր Լեկտերն ու նրա նմանակները. Սուպեր գիշատիչ, որին անհնար է մոտիկից զննել
Կան կերպարներ, որոնք ավելին են, քան իրենց ծնած տեքստերը: Հաննիբալ Լեկտերը նրանցից մեկն է: Մասսայական մշակույթում գոյության ավելի քան քառասուն տարիների ընթացքում նա այնքան կերպարանափոխությունների է ենթարկվել, որ այսօր դժվար է խոսել «մեկ» կերպարի մասին. գոյություն ունեն մի քանի Հաննիբալներ, ու նրանք հազիվ են ճանաչում միմյանց: Մեկը նարատիվի սառը գործիք է, խավարից հնչող գրեթե անմարմին ձայն: Մյուսը վեհաշուք հրեշ է, որը վերածվել է փոփ-կուռքի: Երրորդը տրավմա ունեցող էսթետ է, ում դաժանությունը մատուցվում է որպես սիրո յուրօրինակ դրսևորում:
ՆԱՏՕ-ից նեղացած Թրամփը, Իրանի պատասխանն ու նավթի գինը. «Մեր քթի տակ» լայնամասշտաբ պատերազմ է
Եթե անգամ լուրերին չեք հետևում՝ սոցցանցերում երրորդ համաշխարհայինի մասին հումորները հաստատ տեսած կլինեք։ Իսկ իրականում հումորը չխելագարվելու միակ միջոցն է, որովհետև իրավիճակն իսկապես լարված է, մենք էլ դեպքերի էպիկենտրոնից մի քանի հարյուր կիլոմետր ենք այն կողմ։ Իրանում և Իրանի շուրջ վերջին շաբաթներին տեղի ունեցող իրադարձությունները չափազանց արագ են զարգանում, իսկ տեղեկությունների հոսքը հաճախ հակասական ու խառն է։ Ռազմական գործողությունների մասին տվյալները գալիս են տարբեր աղբյուրներից, որոշ դեպքերում ուշացումով, որոշ դեպքերում էլ՝ առանց ամբողջական պատկերի։ Այս իրավիճակում որևէ վերլուծություն անելն անշնորհակալ գործ է ու անշուշտ, միայն մասնագետների գործառույթն է։ Փոխարենը մենք փորձում ենք համադրել եղած տեղեկությունները և որքան հնարավոր...
Արվեստի պատմության «ամենագեղեցիկ» սկանդալը. Ինչու Փարիզը չընդունեց Տիկին Իքսի դիմանկարը
19-րդ դարի վերջի Փարիզը, իր ամբողջ շքեղությամբ ու խստապահանջ բարքերով, գնահատում էր գեղեցկությունը, բայց միշտ չէ, որ պատրաստ էր ընդունել այն, հատկապես, երբ այդ գեղեցկությունը դուրս էր գալիս ընդունված ու խիստ գծված սահմաններից։ Այդ հակասության ամենավառ օրինակներից մեկը դարձավ Ջոն Սինգեր Սարջենթի ստեղծած «Տիկին Իքսի դիմանկարը»։ Ժամանակին այս կտավը համարվեց սկանդալային, անպարկեշտ ու ամոթալի։ Կարելի է ասել, որ այն գրեթե կործանարար եղավ թե՛ բնորդուհու, թե՛ նկարչի համար։
Տեսախցիկը որպես լեզու. էտալոնային օպերատորական աշխատանքով 10 ֆիլմ
Օպերատորական արվեստը, թերևս, կինոյի ամենաթերագնահատված մասնագիտությունն է։ Լայն հասարակությունը ճանաչում է ռեժիսորներին, հիշում է դերասաններին, երբեմն` նկատում սցենարիստներին։ Օպերատորին հազվադեպ են նկատում, ու միայն այն պահին, երբ նրա աշխատանքն այնքան լավն է, որ անհնար է չնկատել։
Արյան չորս ժամ ու կատանաներ. Ինչպես «Սպանել Բիլին» վերջապես դարձավ այն ֆիլմը, որը միշտ պետք է լիներ
Քսաներկու տարվա սպասում։ Մեկ ռեժիսոր, մեկ դերասանուհի, մի վրեժ, ու մի լիամետրաժ ֆիլմ, որը Հարվի Վայնշթայնը կիսեց երկուսի։ Ինչ-որ շատ իրոնիկ ու միաժամանակ պոետիկ բան կա նրանում, որ անավարտ գործը ավարտին հասցնելու համար երկար տարիների կոմայից արթնացած կնոջ մասին ֆիլմն ինքը ավելի քան քսան տարի «կոմայում գտնվելուց» հետո վերջապես բացեց աչքերն ու ներկայացավ աշխարհին։
Քենեդի կրտսերի հմայքը, ամերիկյան love story-ն ու ողբերգական թռիչքը. 90-ականների It couple-ի կյանքը՝ «մինչև մահը բաժանեց նրանց»
1990-ականների Ամերիկան իր սիրելի զույգն ուներ։ Հայրիկից ժառանգած հմայքով, հանրության աչքի առաջ մեծացած «Ամերիկայի արքայազնի» և հասարակ ընտանիքում մեծացած, սառը և նուրբ գեղեցկությամբ, անհավանական էլեգանտ ոճով «շիկահեր հրեշտակի» պատմությունը, գուցե, «ամենաամերիիկյան» սիրո պատմություններից է։ «Նրանք սիրում էին իրար, բայցև խելագարության հասցնում միմյանց»։ Այս ձևակերպումը թերևս ամենաճշգրիտն է նկարագրում Ջոն Քենեդի կրտսերի և Քերոլին Բեսեթի պատմությունը՝ կարճ, հագեցած և ողբերգական։