Մարդը, ով փախչում էր դինոզավրերից. Սեմ Նիլի տասը դերը
VHS կասետների վրա մեծացած սերնդի համար Սեմ Նիլը պարզապես դերասան չէր։ Նա այն հուսալի դեմքերից էր, որոնք հայտնվում էին ամենատարբեր ֆիլմերում ու սերիալներում և գրեթե միշտ դրանք դարձնում ավելի հետաքրքիր։ Ոչ թե դասական գերաստղ, այլ այն հազվագյուտ պրոֆեսիոնալներից մեկը, որի ներկայությունը կադրում միանգամից վստահություն էր ներշնչում։ Հնէաբան, քահանա, խելագար, նավապետ կամ սովորական մարդ՝ Նիլը ցանկացած կերպար մարմնավորում էր նույն համոզիչ հանգստությամբ։
Զգուշացեք՝ Սոբչակը. Հաքերային հարձակումը, «դավաճանի» պիտակն ու անհայտ ծագման նամակները
Ռուսական մեդիա դաշտում նոր կրքեր են հասունացել, իսկ կենտրոնում այդ նույն մեդիա դաշտի առանցքային կերպարներից մեկն է՝ Քսենյա Սոբչակը։ Ամենայն հավանականությամբ, Սոբչակն արդեն վաղուց սկանդալների ու աղմկահարույց պատմությունների դեմ իմունիտետ է ձեռք բերել, որովհետև սա ո՛չ առաջին, ո՛չ էլ վերջին դեպքն է, երբ լրագրող Սոբչակը հայտնվում է երկրի ամենաքննարկվող թեմաների կիզակետում։ Ու, ի դեպ, նա «ժանրային» սահմանափակում էլ չունի։ Թեմաները կարող են տարածվել քաղաքականից մինչև սոցիալական, շոու բիզնեսից մինչև նորաձևություն, լրագրողական հետաքննությունից մինչև աղմկահարույց հարցազրույց։
Երբ բնությունը «գործող անձ» է, իսկ ամպերը՝ գլխավոր տարր. Ինչպես Ջոն Կոնստեբլի կտավները փոխեցին բնապատկերի էությունը
Անգլիացի նկարիչ Ջոն Կոնստեբլի ծննդյան 250-ամյակի առթիվ լույս են տեսել մեծանուն բնանկարչի ու նրա գործերի մասին պատմող մի շարք նոր հրատարակություններ։ Կոնստեբլի 250-ամյակը լրացավ հունիսի 11-ին, բայց հոբելյանական է ամբողջ տարին։ Իսկ նախորդ տարին հոբելյանական էր Կոնստեբլի ժամանակակից Ուիլյամ Թըրների համար։ 2025 թվականին՝ Թըրների 250-ամյա հոբելյանին ընդառաջ հրատարակվեց երկու գիրք, որոնցում հեղինակները համեմատում ու զուգահեռներ են անցկացնում Կոնստեբլի Ուիլյամ Թըրների միջև։
Չորս հարված նույն տրավմային. «Վախի հրվանդանը»՝ վեպից մինչև սերիալ
Կան պատմություններ, որոնք ժամանակի ընթացքում հնանում են։ Կան պատմություններ էլ, որոնք հրաժարվում են հնանալ, քանի որ պատմում են ոչ թե օրակարգային թեմաների, այլ ավելի հավերժական մի բանի, օրինակ` սեփական ընտանիքի համար վախի կամ օրենքի փխրունության մասին։ «Վախի հրվանդանը» (Cape Fear) այդպիսի պատմություն է։ Գրեթե յոթանասուն տարվա ընթացքում այն անցել է 20-րդ դարի կեսի քրեական վեպից մինչև նուարային ֆիլմ, այնուհետև՝ Մարտին Սկորսեզեի ամենաջղային թրիլլերներից մեկն ընկած ճանապարհը, իսկ այս ամառ հասել է Apple TV-ի մինի սերիալի ֆորմատին։
Արտագնա աշխատանքի մեկնող փոխնակ մայրերն ու վերարտադրողական տուրիզմը. Ինչպես Վրաստանը դարձավ Եվրոպայում փոխնակ մայրության կենտրոն
Վերջին տարիներին Վրաստանը վերածվել է հանգույցի, ուր ամբողջ աշխարհից կանայք գնում են՝ մասնակցելու փոխնակ մայրության ծրագրերին: DW-ն մի զույգի պատմության պրիզմայով թեմայի շուրջ տպավորիչ լրագրողական հետաքննություն է անցկացրել, որի մանրամասներն էլ որոշել ենք ներկայացնել։
Հոմերոսի «Ոդիսականը»՝ մոդեռնիստական վեպ, երգիծական ֆիլմ ու նախառաֆայելական շրջանի կտավ. Հունական առասպելի մշակութային ոդիսականը
Մոտ երեք հազար տարի առաջ ստեղծված պատմությունը դարեր շարունակ ու մինչև օրս էլ շարունակում է նոր շունչ ու երանգ ստանալ գրականության, գեղանկարչության, թատրոնի, կինոյի, երաժշտության և անգամ թվային արվեստի մեջ։ Ամեն անգամ փոխում է արտաքին որոշ ազդակներ ու անգամ կերպարանքներ, բայց պահպանում է ներքին առանցքն ու ամենակարևոր հարցը՝ ի՞նչ է նշանակում վերադառնալ տուն, երբ տուն տանող ճանապարհն արդեն փոխել է մարդուն։
Նրանք չեն մեռնում. Ինչպես վամպիրը վերապրեց համր կինոն, գունավոր էկրանը, պոստմոդեռնիզմն ու սթրիմինգը
Կինոն բազմաթիվ կերպարներ ժառանգել է առասպելներից, ժողովրդական բանահյուսությունից ու մարդկային խորը վախերից։ Ամենակենսունակներից մեկը վամպիրն է։ Ավելի քան մեկ դար նա անընդհատ փոխում է իր կերպարը կինոյում՝ դառնալով երբեմն համաճարակի մարմնավորում, երբեմն՝ հրապուրիչ ազնվական, ռոք աստղ, մելամաղձոտ մտավորական կամ նախնադարյան հրեշ։ Սակայն յուրաքանչյուր նոր մեկնաբանության տակ նույն գաղափարն է. վամպիրը գոյատևում է ուրիշի կյանքի հաշվին և միաժամանակ վախեցնում ու գրավում մարդուն։
Փոփ աստղը, որը գիրք է կարդում ու խորհուրդներ տալիս. Ինչպես Դուա Լիպան գրական ակումբ ստեղծեց ու արգելված գրքերի գրադարան բացեց
Եթե Դուա Լիպայի մասին պետք է իմանալ միայն մեկ բան, ապա դա վստահաբար այն է, որ վերջին տարիներին նրա գործունեությունը չի սահմանափակվում միայն մեծ բեմերով ու կարմիր գորգերով։ Երգչուհին ակտիվ նկարահանվում է գովազդներում, համերգային շրջագայություններ է ունենում, վերջերս էլ քննարկումների կենտրոնում էր նրա և դերասան Քալում Թըրների իտալական շքեղ հարսանիքը։
Երբ դատավորը ժամանակն է՝ Ռեմբրանդին «խմբագրելը» ի վերջո պատժվելու է. Ինչպես և ում ձեռքով կտավից անհետացան առանցքային դետալները
2014 թվականին Գերմանիայի Քյոլն քաղաքում գործող Lempertz աճուրդային տանը վաճառքի հանվեց XVII դարի նիդերլանդական դպրոցի անանուն մի կտավ: Այն ներկայացվում էր որպես հին, բայց ոչ բացառիկ աշխատանք՝ «Նիդերլանդական դպրոց, XVII դարի կեսեր» ձևակերպմամբ։ Արդյունքում կտավը վաճառվեց 1.5 միլիոն եվրոյով։ Ու միայն տարիներ անց պարզ դարձավ, որ այս կտավն իրականում կրոնական հանդուրժողականության շուրջ բանավեճերի, այդ ժամանակների հախուռն Եվրոպայի ու բազմաթիվ այլ, թաքնված շերտերի մասին էր։
Երբ ճշմարտությունն ինչ-որ տեղ մոտակայքում է. Սփիլբերգի «Բացահայտման օրը»
Գրեթե հիսուն տարի շարունակ մեծ ռեժիսոր Սթիվեն Սփիլբերգը վերադառնում է անհայտի հետ մարդու հանդիպման թեմային։ Այլմոլորակայինները նրա մոտ երբեք զուտ տիեզերքից եկած արարածներ չեն։ Սփիլբերգը նրանց օգտագործում է որպես գործիք՝ վախի, հետաքրքրասիրության, վստահության ու սովորական փորձի սահմաններից դուրս երևույթներն ընդունելու մարդկանց ունակության մասին խոսելու համար։ «Երրորդ աստիճանի մերձավոր կապերից» (Close Encounters of the Third Kind, 1977) մինչև «Այլմոլորակայինը» (E.T. the Extra-Terrestrial, 1982) ու «Աշխարհների պատերազմը» (War of the Worlds, 2005). ռեժիսորն օգտագործել է գիտական ֆանտաստիկան ոչ թե որպես ժանր, այլ որպես մարդկային էությունն ուսումնասիրելու միջոց։