Տագնապած սերունդը, դատարանի շոկային որոշումն ու Meta-ի միլիոնները. Սոցցանցերը կախվածություն են առաջացնում, ճիշտ ինչպես ծխախոտը
Ամերիկյան դատարանում միայն KGM սկզբնատառերով հայտնի երիտասարդ մի աղջիկ պատմել է իր մանկության մասին։ Ու, ցավոք, այս պատմությունը բակում ընկերների հետ խաղերի կամ էլ տանը տիկնիկներին հարդարելու մասին չէ։ Երիտասարդ աղջիկը պատմել է, թե ինչպես է 6 տարեկանում սկսել օգտվել YouTube-ից, 9 տարեկանում՝ Instagram-ից, ու թե ինչպես են արդեն 10 տարեկանում նրա կյանքում հայտնվել դեպրեսիայի, ինքնավնասման դրվագները և իրական շփումների գրեթե ամբողջական կորուստը։ Նրա խոսքով՝ սոցիալական ցանցերն ամբողջությամբ կլանել են իրեն, փոխել սեփական արտաքինի, հարաբերությունների և աշխարհի մասին իր ընկալումները։ Եվ ահա՝ դատարանը պատմական որոշում է կայացրել. Meta-ն և Google-ը մեղավոր են ճանաչվել, դրանց ստեղծած սոցցանցերը նախագծված են այնպես, որ կախվածություն են առաջացնում...
Մայրերը՝ սուրբ ու իդեալական, հետո իրական ու սխալական. Մայրության փոփոխվող կերպարը՝ արվեստում
Տարբեր ժամանակներում մայրությունը պատկերել են այնպես, ինչպես տվյալ դարաշրջանն է պատկերացրել կնոջ դերը՝ կյանքի սկզբնաղբյուր, տան հիմնասյուն, կամ էլ բարդ ու հակասական փորձառություն, որի մասին երկար ժամանակ պարզապես չէին խոսում։ Սա ամենաբարդ, ամենաբազմաշերտ և ամենահակասական պատկերներից է։ Ինչպիսի՞ն է մայրը, ինչ է նշանակում մայր լինելը, ինչ զգացողություններ, սպասումներ և անգամ ճնշումներ են կապված նրա հետ։ Այս ամենը երբեք նույնը չեն եղել տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Եվ արվեստը, ինչպես միշտ, այս փոփոխությունների ամենազգայուն հայելիներից մեկն է։
Շատ, շատ ուրիշ. 10 ամենատարօրինակ կինեմատոգրաֆիկ աշխարհները
Կինոն միշտ է կառուցում ալտերնատիվ տարածություններ, սակայն դրանցից որոշները հրաժարվում են ենթարկվել նարատիվի, ֆիզիկայի ու առողջ բանականության սովորական օրենքներին։ Դրանք ուղղակի անսովոր միջավայրեր չեն. խոսքն այնպիսի աշխարհների մասին է, որոնք աշխատում են իրենց սեփական ներքին տրամաբանությամբ, այնքան օտար մարդկային փորձին, որ հանդիսատեսը ստիպված է կամ ընդունել խաղի կանոնները, կամ դուրս գալ դահլիճից։
Չապրելու իրավունքը. 25-ամյա իսպանուհու ծանր կյանքն ու էվթանազիայի որոշումը
25-ամյա իսպանուհի Նոելիա Կաստիլյո Ռամոսը շուրջ երկու տարի դատական պայքարից հետո ի վերջո կարողացավ էվթանազիայի իրավունք ձեռք բերել։ Բռնաբարությունից հետո Նոելիան փորձել էր ինքնասպան լինել։ Նա ողջ էր մնացել, բայց կաթվածահար էր եղել։ Պատմում ենք այս ծանր, ցավալի, բազմաթիվ հակասական կարծիքների ու քննարկումների առիթ դարձած պատմության մանրամասները։
Վելասկեսի վրձինը, արքայական պալատն ու մի հայելի, որ «նայում է» դիտողին. Ինչպես «Լաս Մենինասը» հեղափոխեց արվեստի պատմությունը
Դիեգո Վելասկեսի՝ 1656 թվականին ստեղծած «Լաս Մենինաս» կտավը համարվում է արևմտյան արվեստի ամենանշանակալից գործերից մեկը։ Այն գտնվում է Մադրիդի Պրադո թանգարանում և վաղուց անցել է սովորական գեղանկարչության սահմանները ու դարձել մի տեսակ մտածողության տարածք։ Պատահական չէ, որ բարոկկո շրջանի նկարիչ Լուկա Ջորդանոն այն անվանել է «արվեստի աստվածային խոսք», իսկ ավելի ուշ Թոմաս Լոուրենսը գրել է, որ սա «արվեստի ճշմարիտ փիլիսոփայությունն» է։
Ֆանտոմային կադրի համախտանիշ. Յոթ օր մուլտիվերսի եզրին գտնվող կինոթատրոնում
Եթե կարդացել եք Սթիվեն Քինգի Ur վիպակը, ապա հիշում եք այն սարսափազդու վարդագույն Kindle-ը, որը սխալմամբ առաքել էին գլխավոր հերոսին: Սարքը կարողանում էր գրքեր ներբեռնել զուգահեռ իրականություններից, օրինակ` վեպեր, որոնք Հեմինգուեյը գրել էր այն բանից հետո, երբ որոշել էր ինքնասպան չլինել, կամ էլ Շեքսպիրի անհայտ պիեսները:
Փակված գրախանութի ձեռագրերը՝ Հայաստանում. Հայկական մշակույթի մի ամբողջ շերտ փարիզյան հասցե ուներ
Հրանտ Սամուելյանի հիմնադրած Արևելյան գրախանութի հավաքածուից մի շարք հազվագյուտ գրքեր և ձեռագրեր վերջերս նոր կյանք ստացան: Դրանք ձեռք բերվեցին աճուրդում և փոխանցվեցին «Կերոն» զարգացման հիմնադրամին՝ ապահովելով նմուշների հետագա պահպանությունն ու ուսումնասիրման հնարավորությունը։ Այս իրադարձությունը հրաշալի առիթ էր վերհիշելու մշակութային այս հաստատության պատմության մասին, որը տասնամյակներ շարունակ եղել է հայկական մտավորական կյանքի կարևոր կետերից մեկը Փարիզում և դրանից դուրս։
Դոկտոր Լեկտերն ու նրա նմանակները. Սուպեր գիշատիչ, որին անհնար է մոտիկից զննել
Կան կերպարներ, որոնք ավելին են, քան իրենց ծնած տեքստերը: Հաննիբալ Լեկտերը նրանցից մեկն է: Մասսայական մշակույթում գոյության ավելի քան քառասուն տարիների ընթացքում նա այնքան կերպարանափոխությունների է ենթարկվել, որ այսօր դժվար է խոսել «մեկ» կերպարի մասին. գոյություն ունեն մի քանի Հաննիբալներ, ու նրանք հազիվ են ճանաչում միմյանց: Մեկը նարատիվի սառը գործիք է, խավարից հնչող գրեթե անմարմին ձայն: Մյուսը վեհաշուք հրեշ է, որը վերածվել է փոփ-կուռքի: Երրորդը տրավմա ունեցող էսթետ է, ում դաժանությունը մատուցվում է որպես սիրո յուրօրինակ դրսևորում:
ՆԱՏՕ-ից նեղացած Թրամփը, Իրանի պատասխանն ու նավթի գինը. «Մեր քթի տակ» լայնամասշտաբ պատերազմ է
Եթե անգամ լուրերին չեք հետևում՝ սոցցանցերում երրորդ համաշխարհայինի մասին հումորները հաստատ տեսած կլինեք։ Իսկ իրականում հումորը չխելագարվելու միակ միջոցն է, որովհետև իրավիճակն իսկապես լարված է, մենք էլ դեպքերի էպիկենտրոնից մի քանի հարյուր կիլոմետր ենք այն կողմ։ Իրանում և Իրանի շուրջ վերջին շաբաթներին տեղի ունեցող իրադարձությունները չափազանց արագ են զարգանում, իսկ տեղեկությունների հոսքը հաճախ հակասական ու խառն է։ Ռազմական գործողությունների մասին տվյալները գալիս են տարբեր աղբյուրներից, որոշ դեպքերում ուշացումով, որոշ դեպքերում էլ՝ առանց ամբողջական պատկերի։ Այս իրավիճակում որևէ վերլուծություն անելն անշնորհակալ գործ է ու անշուշտ, միայն մասնագետների գործառույթն է։ Փոխարենը մենք փորձում ենք համադրել եղած տեղեկությունները և որքան հնարավոր...
Արվեստի պատմության «ամենագեղեցիկ» սկանդալը. Ինչու Փարիզը չընդունեց Տիկին Իքսի դիմանկարը
19-րդ դարի վերջի Փարիզը, իր ամբողջ շքեղությամբ ու խստապահանջ բարքերով, գնահատում էր գեղեցկությունը, բայց միշտ չէ, որ պատրաստ էր ընդունել այն, հատկապես, երբ այդ գեղեցկությունը դուրս էր գալիս ընդունված ու խիստ գծված սահմաններից։ Այդ հակասության ամենավառ օրինակներից մեկը դարձավ Ջոն Սինգեր Սարջենթի ստեղծած «Տիկին Իքսի դիմանկարը»։ Ժամանակին այս կտավը համարվեց սկանդալային, անպարկեշտ ու ամոթալի։ Կարելի է ասել, որ այն գրեթե կործանարար եղավ թե՛ բնորդուհու, թե՛ նկարչի համար։