Արշիլ Գորկին, ոգեշնչված հայ արվեստագետն ու 5 տարեկան երեխան. Բացառիկ հարցազրույց ցուցահանդեսի համադրողի հետ
Կարմիր արև, թիրախ, կապույտ երկնքի կամ լճի կտոր, ծիրաններ, օրորոց, գուցե երեխայի դեմք: Ի՞նչ է պատկերել Արշիլ Գորկին իր «Անվերնագիր» գծանկարում։ Հարցն, իհարկե, հռետորական է ու այս համատեքստում գուցե երկրորդական կարևորության։ Գորկու այս ստեղծագործությունը վերջապես Հայաստանում է։ Հայաստանի ազգային պատկերասրահի «Արշիլ Գորկի․ Նյու Յորք - Երևան․ Նոր ձեռքբերում» բացառիկ ցուցահանդեսը դիտելու հնարավորությունը բաց թողնել պետք չէ։ Իսկ մենք որոշել ենք զրուցել Հայաստանի ազգային պատկերասրահի ցուցահանդեսային բաժնի ղեկավար, այս ցուցահանդեսի համադրող Վիգեն Գալստյանի հետ։ Վստահեցնում ենք, որ հետաքրքիր բացահայտումներ կան թե՛ այն արվեստասերների համար, որոնք արդեն իսկ հասցրել են դիտել ցուցահանդեսը, և թե՛ բոլոր նրանց համար, որոնք միայն կարդալուց հետո կորոշեն...
Իշխանությունը խոշոր պլանով. հինգ քաղաքական ֆիլմ նրանց համար, ովքեր ուզում են խրվել դրա մեջ
Հայաստանում տեղի ունեցան խորհրդարանական ընտրություններ, որոնք հերթական անգամ ցույց տվեցին, որ քաղաքականությունը որպես պրոցես ավելի հետաքրքիր է, քան քաղաքականությունը որպես արդյունք: Սա նաև լավ առիթ է հիշելու, որ կինոն վաղուց ու մանրակրկիտ կերպով զբաղվում է նրանով, ինչով քաղաքական գործիչները զբաղվում են ամեն օր՝ իշխանությամբ, դրա մեխանիկայով, գայթակղություններով ու դրա դիմաց վճարվող արժեքով:
37-ամյա կինը 1 տարի ձևացել է 12-ամյա երեխա, նրան որդեգրել են. Բրազիլական սերիալ՝ հնդկականի մոտիվներով
Բրազիլական սերիալի մոտիվներով քաղաքական ու հասարակական անցուդարձից կտրվելու լավ թեմա ենք բերել, բայց բրազիլական սցենարից հրաժարվել, ցավոք, չկարողացանք։ Բրազիլիայում 37-ամյա կինը մեկ տարի ապրել է որդեգրող ընտանիքում՝ ձևանալով 12 տարեկան երեխա։ Առաջարկում ենք 1-2 րոպե մարսել այս միտքը, որովհետև ամենևին էլ կատակ չենք անում, ու հետո շարունակել։
💸 #ֆինանսաPAN Weekly (144)
Ֆինանսական գործիքների, կրիպտոյի, բորսաների և տնտեսության կարևորագույն լուրերի ամփոփումը
Իշխանության կոմպոզիցիան․ Ինչպես են պատմական գործիչներն արվեստի միջոցով կառուցել իրենց կերպարը
Հանրության համար առաջնորդը սոսկ անհատ չէ։ Նրա կերպարը բազմաշերտ ու բազմաթիվ տարրեր ունի՝ կեցվածքից ու կարգախոսից մինչև նրա հետ ասոցացվող գունապնակ։ Հեռուստատեսային բանավեճերից, նախընտրական հոլովակներից, ինստագրամյան reel-երից ու վիրուսային լուսանկարներից դեռ շատ առաջ տիրակալները, պետական գործիչներն ու հեղափոխականները հստակ հասկանում էին, որ առաջնորդը պետք է մարմնավորի իր գաղափարները, իշխանության իր թեզերն ու պատկերացումները։ Բանակներ առաջնորդելուց ու օրենքներ ընդունելուց շատ ավելի բարդ է ճանաչելի դառնալ մեկ ժեստի, հայացքի կամ աքսեսուարի միջոցով։ Բայց հաջողելու համար սա միշտ էլ պարտադիր պայման է եղել։ Ու սա լավ գիտեին բոլորը՝ Նապոլեոն Բոնապարտից մինչև Ստալին, Լինքոլնից մինչև Չերչիլ, Վիկտորյա թագուհուց մինչև Մուսոլինի։