«Սատանան նախընտրում է Պրադա 2». Gen Z-ի մուտքը, շքեղ հագուստները, հոգեվարքի մեջ մեդիան ու կապիտալիզմի հետքը
2006 թվականին «Սատանան նախընտրում է Պրադա» ֆիլմը դարձավ մի ամբողջ սերնդի աշխատանքային ամենավառ երևակայությունը՝ շքեղ հագուստներ, նորաձևության շոուներ, լրագրողական հետաքրքիր աշխատանք ու աշխատանքային դժոխք, որը, չգիտես ինչու, միաժամանակ նաև հաջողության ամենակարճ ճանապարհն էր թվում։ Այդ ժամանակ Instagram չկար, TikTok-ի մասին ոչ ոք չէր մտածում, նույնիսկ iPhone-ը դեռ չէր դարձել մեր «մարմնի մասը», իսկ թերթերի կրպակներում ամսագրերը վաճառվում էին և որոշում, թե մարդիկ ինչ են հագնելու, ինչի մասին են խոսելու և ինչն են համարելու գեղեցիկ։
💸 #ֆինանսաPAN Weekly (142)
Ֆինանսական գործիքների, կրիպտոյի, բորսաների և տնտեսության կարևորագույն լուրերի ամփոփումը
Վենետիկի բիենալե. Պատմությունը՝ թագավորական հոբելյանից մինչև ժամանակակից արվեստի գլխավոր իրադարձություն
Յուրաքանչյուր երկու տարին մեկ ռոմանտիկ Վենետիկը փոխում է իր սովորական ռիթմը։ Նեղլիկ փողոցների, զբոսաշրջային անդադար հոսքի ու արվեստագետներին ոգեշնչող փոքրիկ կամուրջների քաղաքը վերածվում է ժամանակակից արվեստի, մեծ գաղափարների ու մշակութային բազմաշերտ ներկայության տարածքի։ Արվեստասերների ու արվեստագետների համար սպասված իրադարձությունն, անշուշտ, Վենետիկի բիենալեն է՝ աշխարհի ամենահեղինակավոր, երկարակյաց և ամենամեծ ազդեցությունն ունեցող ժամանակակից արվեստի ցուցահանդեսներից մեկը։
Կինովերսի ճամփորդը. Բառացի ուղևորություն կինոաշխարհներով
Բոլորն էլ գիտեն. կինոն իլյուզիա է։ Էկրանից արտացոլվող լույսը հայտնվում է մեր ցանցաթաղանթին, իսկ ուղեղը վերծանում է դա որպես տարածության ու ժամանակի մեջ տեղի ունեցող պատմություն։ Իսկ իրականում` դրանք ընդամենը լուսարձակող պիքսելներ են, կինոյի ամբողջ աշխարհը ապրում է հանդիսատեսի գլխում։ Բայց եկեք պատկերացնենք, որ բոլոր ֆիլմերի բոլոր աշխարհները իրականում գոյություն ունեն նույն այն իմաստով, որով գոյություն ունի մեր իրական աշխարհը։ Պատկերացնենք, որ դրանք միմյանց հետ կապված են պորտալներով։ Ու մեր ձեռքերում է հայտնվել այդ աշխարհներով ճամփորդող անանուն հեղինակի օրագիրը։
