
Ֆինանսական գործիքների, կրիպտոյի, բորսաների և տնտեսության կարևորագույն լուրերի ամփոփումը

Այս օրերին Կաննի կինոփառատոնի մասին կարդում ու լսում ենք ամենուր: Կարմիր գորգի, հատուկ ընտրված զգեստների, վայրկյանների ընթացքում տարածվող լուսանկարների ու սոցիալական մեդիայում անվերջ պտտվող տեսանյութերի միջոցով, կարծես, մենք էլ ներկա լինենք տարվա ամենասպասված կինոիրադարձություններից մեկին։ Կադրերում էլ գրեթե միշտ ամեն բան հաշվարկված ու պլանավորված է, վերահսկվող ու գրեթե անթերի։ Դերասաններն էլ շատ լավ գիտեն, որ ցանկացած ժեստ, հայացք կամ պատահական շարժում կարող է անմիջապես հայտնվել համացանցում, վերածվել սկանդալային վերնագրի, քննարկման կամ անգամ իրական սկանդալի։

Ֆիլմում գրիմի որակը ստուգելու համար կա շատ պարզ միջոց. եթե նայելուց հետո հիշում եք կերպարին, սակայն չեք մտածում այն մասին, թե ինչպես է նա ստեղծվել, ուրեմն գործ ունեք գերազանց կատարված աշխատանքի հետ: Գրիմը գոյություն ունի քանդակագործության, գեղանկարչության, անատոմիայի ու դերասանական վարպետության հատման կետում, իսկ վերջնական նպատակը միշտ նույնն է՝ անհետանալ, տարրալուծվել կերպարի մեջ, դառնալ իրականության մի մաս: Սակայն կան ֆիլմեր, որտեղ գրիմն անում է ավելին. այն ոչ միայն պահպանում է պատրանքը, այլև ձևավորում իմաստը, կառավարում ժամանակը պատմության մեջ, մարդկային մարմինը վերածում է գեղարվեստական փաստարկի:

«Թանգարանները միավորում են մասնատված աշխարհը». Թանգարանների միջազգային օրվա այս տարվա խորագիրը շատ արդիական է, որովհետև աշխարհում, որտեղ կարծիքները, փորձառությունը, հիշողությունն ու աշխարհագրությունը հաճախ բաժանում են մարդկանց, մեզ օդ ու ջրի պես պետք են երևույթներ, որ գոնե որևէ կերպ կմիավորեն այդ բևեռները։ Թանգարանների միջազգային օրը նշվում է մայիսի 18-ին, իսկ դրանից երկու օր առաջ՝ մայիսի 16-ին, Հայաստանը միանալու է «Թանգարանների գիշեր» նախաձեռնությանը։ Ի դեպ, 2026-ը հոբելյանական տարի է Թանգարանների միջազգային խորհրդի՝ ԻԿՕՄ-ի համար: Արդեն 80 տարի այս կառույցը միավորում է աշխարհի թանգարանային համայնքը և աջակցում մշակութային ժառանգության պահպանմանն ու զարգացմանը։