Դինոզավրերը կինոյում. Ռետինե սողուններից մինչև թվային հսկաներ
Դինոզավրերն ու կինոն մարդկանց երևակայությունը գրավել են գրեթե միաժամանակ: Երբ Լյումիեր եղբայրները 1895 թվականին առաջին անգամ ցույց տվեցին շարժվող պատկերներ, հնէաբանությունն ապրում էր իր ոսկեդարը: Օթնիել Մարշի ու Էդվարդ Քոուփի միջև «ոսկորների մեծ պատերազմը» թանգարանները լցրեց տիտանական էակների կմախքներով, իսկ հանրությունը տենչում էր այդ հրեշներին «կենդանի» տեսնել: Կինեմատոգրաֆն իդեալական գործիք դարձավ դինոզավրերի, թեկուզ երևակայական, վերակենդանացման համար։
Բեքհեմ բրենդը, սկանդալային հարսանիքն ու դեղին մամուլը. Բեքհեմների ընտանիքում հարս-սկեսուր կռիվ է ընկել
Բեքհեմների ընտանիքը տարիներ ու անգամ տասնամյակներ շարունակ ժամանակակից փոփ մշակույթի ամենակայուն և կատարյալ ընտանիքներից էր։ Բեքհեմների բրենդն ունի անհրաժեշտ բոլոր բաղադրիչները՝ ֆուտբոլային լեգենդ փոփ աստղ, հաջողված նորաձևության բրենդ, հանրային միջոցառումներ, բարեգործություն, չորս գեղեցիկ երեխա և սոցցանցերում մշտապես ցուցադրվող ընտանեկան համերաշխություն։ Թվում էր՝ այս ընտանիքը վաղուց անցել է սկանդալների վտանգավոր փուլը։ Բայց պարզվեց, որ ամեն ինչ այդքան իդեալական չէ, որքան ներկայացվում էր։ Վերջին առնվազն մեկ տարին Բեքհեմների ավագ որդին ընտանիքի PR մասնագետներին ստիպում է աշխատել 24/7։
💸 #ֆինանսաPAN Weekly (129)
Ֆինանսական գործիքների, կրիպտոյի, բորսաների և տնտեսության կարևորագույն լուրերի ամփոփումը
Ռուբենսի վրձնահարվածը և ռոբոտների լաբորատորիան. Ինչո՞ւ է 21-րդ դարի արվեստը «դիմում» Հին վարպետներին
Արվեստի պատմությունը երբևէ «գծային» չի եղել ու արդեն բազմիցս քննարկել ենք, որ այն ավելի շատ հսկայական, անդադար պտտվող շրջապտուտի է նման, որտեղ հինը մշտապես գտնում է իր ճանապարհը դեպի նորը։ Ու հաճախ՝ խիստ անսպասելի ձևերով։ 2026-ի այս ձմեռային ցուցադրությունների շրջանում արվեստաբանները համաշխարհային մակարդակով նկատում ու քննարկում են մի ուշագրավ և անգամ «տեկտոնիկ» տեղաշարժ՝ ուլտրաժամանակակից արվեստագետները, որոնք ծնվել ու ձևավորվել են թվային անհաստատ և գերհագեցած օրակարգերի դարաշրջանում, հանկարծ սկսել են իրենց ստեղծագործական խարիսխը գցել եվրոպական դասական արվեստի վարպետների արվեստում։
Հայացքի դիկտատուրա. 10 ֆիլմ էտալոնային ռեժիսուրայով
Ռեժիսուրան կինեմատոգրաֆիկ արվեստներից ամենա անորսալին է։ Եթե սցենարը դա «ինչ»-ն է, այսինքն` պատմությունը, ապա ռեժիսուրան՝ «ինչպես»-ն է, այսինքն` այն, թե ինչպես է այդ պատմությունը պատմվում։ Միլիոն անտեսանելի որոշումներ. որտեղ դնել տեսախցիկը, որքան երկար է պետք պահել կադրը, ինչ գույնով ներկել հետևի պատը ու ճշգրիտ որ պահին դերասանը պետք է աչքը թարթի։ Մեծ ռեժիսորն ուղղակի չի ֆիքսում իրականությունը, այլ ենթարկեցնում է այն իր մտադրությանը՝ ստիպելով մեզ զգալ հենց այն, ինչ ինքն է ուզում ու հենց այն ժամանակ, երբ ինքն է ուզում։