Դեռահաս տարիքն այն ժամանակն է, երբ ներքին փոթորիկները բախվում են արտաքին աշխարհի հետ։ Դա ժամանակ է, երբ գիտակցությունը պատասխաններ է որոնում ու փորձում է պայքարել էմոցիաների դեմ` մարմնում տեղի ունեցող դրամատիկ փոփոխությունների ֆոնին։ Դեռահաս տարիքում են ձևավորվում մարդու ուղեղի կարևորագույն հատվածները, դեռահաս տարիքում է մարդն առավելագույնը խոցելի։ Ինչպես ասում է հռչակավոր նեյրոէնդոկրինոլոգ Ռոբերտ Սապոլսկին, դեռահասները նաև ամենավտանգավոր արարածներն են։ Ակտիվ փոփոխություններն ուղեղում նրանց դարձնում են ոչ միայն խիստ զգայուն ու խոցելի, այլև, հաճախ, անկառավարելի, երբ գիտակցության ռացիոնալ հատվածը չի կարողանում պատնեշ դառնալ էմոցիաների ահռելի ալիքի դեմ։ Ու այստեղ էական է ծնողների դերը` նոր մարդուն օգնելու հարցում։
Ցանկացած կինոսիրողի համար սիրո մեծագույն դրսևորում է իր սիրելի ֆիլմերի հռչակավոր դրվագների հետ կապված վայրեր այցելելը: Նույն «Մատանիների տիրակալի» շնորհիվ, Նոր Զելանդիա այցելող զբոսաշրջիկների մի զգալի մասը այնտեղ են՝ Շիրը, Մորդորը ու Ռիվենդելն իրենց աչքերով տեսնելու համար: Հայաստանում նույնպես կան նվիրյալ կինոսիրողներ, ու նրանցից Արսեն Քիշմիրյանը Միացյալ Նահանգներում այցելել է իր սիրելի ֆիլմերի հետ կապված կուլտային վայրեր:
Մարդկային ստեղծագործական գործունեության ամենահետաքրքիր մասն այն է, որ, ստեղծելով որևիցե նոր աշխարհ ու այնտեղ հրավիրելով այլ մարդկանց, հեղինակը կարող է ժամանակի ընթացքում էլ ավելի մեծացնել ու զարգացնել այն։ Դրա շնորհիվ հորինված աշխարհի փոքր բեկորը սերմ է դառնում անդադար մեծացող, միս և արյուն ստացող, ինքնուրույն ապրող ու շնչող տիեզերքի համար։ Գիրքը վերածվում է գրքաշարի, ֆիլմի, որը վերածվում է ֆիլմաշարի, որոնցից սկիզբ են առնում այլ մեդիաներ` համակարգչային խաղեր, կոմիքսներ, ֆանֆիկեր, երկրպագուների համայնքներ ու պարզվում է` միլիոնավոր մարդիկ կենդանացնում են այդ աշխարհը։
Մեզ մոտ կրկին էքսպերիմենտ է։ Ու կրկին ուսումնասիրում ենք մուլտիվերսի տարատեսակ տիեզերքները` տեսնելու, թե ինչ հետաքրքիր բան կարող ենք գտնել։